Η εργάσιμη ημέρα

Η εργάσιμη ημέρα ξεκινά όταν ο τεχνικός πατήσει Έναρξη δρομολογίου και τελειώνει όταν κλείσει η τελευταία στάση αυτού του δρομολογίου. Δεν υπάρχει ξεχωριστή ωρομέτρηση ούτε δεύτερο κουμπί.

Γιατί δεν υπάρχει κάρτα ωρομέτρησης

Ένα κουμπί που καταγράφει μόνο τον άνθρωπο και όχι τη δουλειά είναι κάρτα ωρομέτρησης, και η κάρτα μετρά πότε κάποιος είναι παρών, όχι τι έκανε. Η Έναρξη δρομολογίου αντίθετα έχει σκοπό που ο τεχνικός συμμερίζεται: ειδοποιεί τον πρώτο πελάτη ότι κάποιος έρχεται. Το ότι προκύπτει και ο χρόνος εργασίας είναι παραπροϊόν, όχι επιτήρηση.

Έτσι δεν υπάρχει και τίποτα που να ξεφύγει. Το δρομολόγιο είχε ήδη την έναρξή του, και η λήξη του βρισκόταν στη βάση από την πρώτη μέρα χωρίς ποτέ να γραφτεί. Μια δεύτερη σειρά χρονοσημάνσεων δίπλα θα ήταν δύο πηγές για την ίδια απάντηση, και αποκλίνουν μόλις κάποιος πατήσει τη μία και ξεχάσει την άλλη.

Τι μετριέται

Από την έναρξη του δρομολογίου έως την τελευταία κλεισμένη στάση. Εκεί μέσα είναι ό,τι έλειπε από τον χρόνο στις πισίνες: η οδήγηση ανάμεσα στις πισίνες, η αναμονή σε μια πύλη, ο δρόμος προς τον επόμενο πελάτη.

Η τελευταία στάση μετρά ακόμη κι αν απέτυχε. Μια ημέρα της οποίας η τελική στάση σταμάτησε σε κλειδωμένη πύλη έχει επίσης τελειώσει — αλλιώς θα έμενε ανοιχτή για πάντα.

Τι δεν περιλαμβάνεται: το συνεργείο το πρωί, η παραλαβή υλικών, η επιστροφή μετά την τελευταία πισίνα και μια ημέρα χωρίς κανένα δρομολόγιο. Η εργάσιμη ημέρα με αυτή την έννοια είναι η ημέρα δρομολογίου, όχι η εργάσιμη ημέρα μιας σύμβασης.

Γιατί μετράει για τα χρήματα

Ένας μηνιαίος μισθός επιμερίζεται μόνο όταν είναι γνωστές οι ώρες. Το μηνιαίο κόστος διά τις ώρες δρομολογίου του μήνα δίνει ωριαία χρέωση, που εφαρμόζεται στη διάρκεια κάθε επίσκεψης. Χωρίς ούτε ένα κλεισμένο δρομολόγιο μέσα στον μήνα, η κερδοφορία αφήνει το κόστος εργασίας κενό αντί να το μαντέψει.

Ο παρονομαστής που επιλέγεται καθορίζει πόσο από τον μισθό καταλήγει στις πισίνες. Οι ώρες δρομολογίου επιμερίζουν το μέρος που κερδήθηκε έξω, στον πελάτη, και αφήνουν συνεργείο και διοίκηση εκεί που ανήκουν — στα γενικά έξοδα, όχι σε μια πισίνα.

Ένα δρομολόγιο χωρίς τέλος δεν εφευρίσκεται

Ένα δρομολόγιο που δεν έκλεισε ποτέ δεν έχει διάρκεια. Το GardyProp δεν επινοεί καμία: ούτε την τελευταία επίσκεψη, ούτε οκτώ ώρες μετά την έναρξη, ούτε τα μεσάνυχτα. Ένας τέτοιος αριθμός θα πήγαινε κατευθείαν σε υπολογισμό μισθοδοσίας.

Οι ώρες εκείνης της ημέρας λείπουν αντί να είναι λανθασμένες. Και επειδή λιγότερες ώρες δίνουν υψηλότερη ωριαία χρέωση, η κερδοφορία κατονομάζει όποιον έχει λιγότερο χρόνο δρομολογίου από τον χρόνο του στις πισίνες. Αυτό είναι το σημάδι ότι τα δρομολόγια δεν κλείνουν.